O blogue da Editorial Galaxia publicou hoxe unha entrada sobre a reseña que Carmen García Obelleiro (3º B) fixo sobre Memoria dun neno labrego, de Xosé Neira Vilas, unha das lecturas que pode ler ao longo deste curso o alumnado de 3º da ESO.
Como vedes, é importante coidar a redacción dos textos, a súa corrección e adecuación lingüística e a súa presentación, sobre todo nos novos soportes dixitais, que nos permiten enriquecelos con ligazóns, imaxes, audio e vídeo, etc. Nunca se sabe se poden trascender na inmensa arañeira, nesta ocasión así o fixo.
Parabéns, Carmen!
Ana falece tras un aborto mal practicado, e a súa irmá Vitoria volve de Londres para ir ao seu funeral e apoiar os seus pais. Esta é a tesitura na que se encontra Vitoria, quen investigará os motivos polos cales a súa irmá morreu. Unha novela xuvenil que lles achegará aos lectores unha perspectiva próxima sobre as preocupacións, medos e problemas dos adolescentes, mesturados co amor e a amizade. Unha mestura que ten por resultado esta obra de Jordi Sierra i Fabra para a Editorial Galaxia na súa versión galega.
Soidades de Ana gustaralles a lectores mozos que prefiran ler unha novela interesante e da que se aprenda algo, unha novela necesaria para a sociedade. Persoalmente, penso que é unha lectura totalmente diferente ás que lera antes, e tan só cómpre sinalar que ao final pode resultar decepcionante para quen busque máis emoción e suspense, ou non, segundo os gustos do lector. Unha linguaxe sinxela, coloquial e sempre correcta fan deste libro unha lectura agradable e entretida.
Por Vanesa Portela Santoro (3º A)
Dende a nosa escola levamos anos facendo plantacións de árbores no noso contorno.
Despois do fatídico 2006, ano no que estivemos máis dunha semana sen ver o sol por mor dos incendios, un grupo de compañeiros-as decidimos levar adiante dende o equipo de normalización un proxecto de construción de fragas para recuperarmos o caótico contorno que algún desalmado nos deixou.
O próximo día 31 de xaneiro imos de novo facer outra plantación no monte de Salgueirón con maís de 100 árbores de caducifolias: nogueiras, bidueiras, castiñeiros, carballos.... É unha actividade na que o noso alumnado amosa moito empeño.
Amais da plantación, levamos máis dun ano facendo un traballo sobre as árbores de Galiza, no que pretendemos achegar e dar a coñecer aos nosos alumnos as árbores do noso territorio. O coñecemento da vida silvestre e dos seus elementos axuda a conservar mellor o noso medio natural.
As árbores forman parte do patrimonio biolóxico e social da humanidade, e son os máis grandes e lonxevos dos seres vivos.
O vídeo que vos engadimos foi traducido por mestres-as compañeiros-as dunha escola unitaria de VIDE (As Neves). A nosa noraboa por tan brillante idea.
O video é fermosísimo e vén cargado de valores educativos.
O Equipo de Dinamización da Lingua Galega do CPI Manuel Padín Truiteiro convoca unha edición máis do Certame de Relato Curto coa finalidade de promover a creación literaria no alumnado e incentivar a creatividade en lingua galega.
Bases
1. Participantes: alumnado de todos os niveis educativos do colexio que estean matriculados no presente curso 2011-2012.
2. Temática: os relatos han de ser orixinais, estarán redactados en lingua galega e versarán sobre as lendas e historias populares e a presenza das supersticións na tradición oral (os seres sobrenaturais, os números e obxectos máxicos, os amuletos, as accións que tentan á boa e á mala sorte, os lugares e animais, máxicos, etc.).
Deste modo, dende o EDLG respondemos tamén á convocatoria dunha nova edición do Salón do libro e Infantil e Xuvenil de Pontevedra, que nesta ocasión se celebra co suxestivo lema 12+1, e do VI Certame de Recolla do Patrimonio Oral galego-Portugués que convoca a asociación Ponte nas… ondas!, dúas citas ás que o noso centro acostuma acudir.
No apartado Concursos do blogue irá aparecendo información de interese como recursos, fontes, etc. que poden ser de utilidade para o alumnado participante, as súas familias e o profesorado:
3. Categorías:
• Primaria: 2º ciclo e 3º ciclo.
• ESO: 1º ciclo e 2º ciclo da ESO.
4. Extensión máxima: a extensión dos relatos non poderá superar,
• as dúas páxinas por unha soa cara, no caso de Primaria,
• e as cinco páxinas por unha soa cara no caso da ESO.
• Tanto nun nivel educativo como no outro os traballos poderán incluír ilustracións referidas ao contido do conto, que non computarán como páxinas do relato.
5. Presentación:
• Primaria: os traballos entregaranse ao profesorado e poden estar escritos tanto a man como a ordenador.
• ESO: os traballos entregaranse ao profesorado de Lingua Galega. O alumnado debe entregar un sobre co traballo, que terá que incluír pseudónimo pola súa parte externa. Deberán entregarse en tamaño folio DIN A4, con letra Arial, tamaño 11, a espazo e medio, debidamente grampado ou encadernado. En cada traballo figurará o pseudónimo do autor ou autora. Os datos persoais (nome e apelidos e curso) incluiranse nun papeliño dobrado no interior do sobre.
• O xurado valorará unha coidada presentación dos traballos (limpeza, corrección lingüística, orixinalidade, etc.).
6. Prazo de entrega: a data límite é o venres, 10 de febrero, inclusive.
7. Premios: entregaranse dous premios por categoría, consistentes nun lote de obsequios doados polo Concello de Soutomaior.
8. Xurado: estará constituído por cinco membros da Comunidade Escolar do CPI Manuel Padín Truiteiro que sexan compoñentes do EDLG ou persoas delegadas polo Equipo para esta función.
9. A resolución darase a coñecer no mes de febrero. O acto de entrega será fixado e publicitado nesas datas pola organización do certame.
10. Os relatos gañadores publicaranse no blogue do EDLG e na páxina web do centro.
No cincuenta aniversario desta novela de Xosé Neira Vilas, unha obra clásica da literatura infantil e xuvenil galega que foi traducida a diversas linguas, que vendeu centos de milleiros de exemplares en todo o mundo e que se converteu nunha peza clave na formación humana e literaria de varias xeracións de galegos, Carmen García Obelleiro (3º ESO B) recoméndanos vivamente a súa lectura.
Memorias dun neno labrego fala dun neno chamado Balbino que vive na Galicia da primeira metade do século XX, cando os galegos emigraban a outros países, normalmente a América. Este rapaz é pobre e ten que traballar na leira do Señor. Balbino goza coas súas aventuras na aldea. O libro está distribuído en capítulos nos que se contan historias da vida do protagonista. Balbino dálle a volta ó feito de non ser un adulto, de non poder emigrar a América. A pesar da súa idade, pensa no mundo, no futuro, no Señor, en Manolito, en Eladia (que queda olvidada finalmente por mor de Flora), en querer emigrar a América… Finalmente, Balbino remata a historia servindo na casa do Señor Landeiro, na que ten moitos libros para ler e o caderno cae nas mans de Alberte, que xura que non llo ensinará a ninguén. O libro Memorias dun neno labrego gustoume moito. Nunca lera unha novela coma esta. Xosé Neira Vilas asombroume moito. Cando escollín esta novela, finalmente, soábame o autor, xa que escoitara falar na casa del. Este libro achegoume á Galicia do pasado. Durante a miña lectura do libro, preguntáballe a miña avoa e ó meu tío o vocabulario en galego "antigo” que eu non entendía (xa que a edición do libro é antiga). Aprendín sobre o campo e sobre os instrumentos de agricultura tradicional galega, como o carro, por exemplo. Penso que sería unha mágoa perder este tipo de coñecementos sobre a cultura galega. Non é moi estraño que un rapaz da miña idade, por exemplo, nunca oíra falar sobre a "leira". Ademais, o que eu non aturo é que unha persoa fale do “monte”, por exemplo, de maneira ou de forma despectiva e inculta, xa que, probablemente, os seus avós e avoas traballaron nel como era normal antes. O rapaz conta as súas aventuras nunha pequena aldea e, aínda que a súa familia sexa pobre, goza xogando. Na actualidade, xa non é igual. Os tempos cambiaron. No pasado, prohibían falar o galego, pero a xente non perdía a esperanza e seguía falándoo. En cambio, no presente, está “totalmente normalizado” e permitido (como tería que estar sempre), pero a xente prefire falar o castelán porque din que “é máis culto”. Eu estou a favor de que se protexan as linguas dunha terra. Hai xente á que non lle gusta o galego e que apoia que na ensinanza non se traballe con el. Xa se dicía na canción de Fuxan os Ventos, O Lelo, que está baseada no poema de Celso Emilio Ferreiro. A letra da canción trataba dun neno (da época de Balbino, máis ou menos) que falaba galego, como era natural, ía ir o primeiro día á escola. O mestre fálalle castelán e o rapaz cóntalle ó seu avó o que lle acontecía. Di que seu profesor utiliza falas estrañas. Que usa “Abuelo” en vez de “Avó”, “Madre” en vez de “Nai” e o “Chan” en vez de “el suelo”. O neno da canción dille ó avó que non precisa esa lingua para o seu traballo, disque lle chega coa súa lingua de sempre, a lingua dos seus avós e a lingua dos seus pais. Algúns capítulos do libro cansáronme máis, como por exemplo, “O Loito”. Gustoume moito o libro, xa que a temática é do meu agrado. Gústame moito o sentimento que Balbino sente pola súa profesora. Eu recomendaríalle a calquera compañeiro meu este relato para que o goce como o gocei eu. Con esta lectura, aprendín vocabulario en galego que non coñecía e cousas e conceptos relacionados coa Galicia desta época: como era a cultura, a relixión, o poderío, a lingua, os dereitos... Realmente, esta lectura foi do meu agrado. Paréceme ben que o profesor nos dunha lista con libros en galego, para que nos escollamos o que máis nos guste.
Hoxe ás 8:30 da mañá finou en A Coruña Isaac Díaz Pardo.
Dun xeito discreto deixounos un home que viviu sempre así, humilde e xenerosamente na rebotica da cultura, traballando a reo polo seu ideal, Galiza. Díaz Pardo sempre lembraba que o seu traballo era por e para ela, e fíxoo fielmente dentro e tamén fóra dela.
Galiza queda orfa unha vez máis dun home bo e xeneroso; dun home con compromiso sincero; dunha discreta fortaleza; dunha mirada ao Máis alá; dun artista total; dun arquitecto de soños; dun mestre; dun pontífice do galeguismo; dun testemuño que recollemos; dun home, tamén, inxustamente tratado; dun exemplo e referente inesquecíbel e indispensábel para a nosa Terra e o noso ideal Galiza.
Cheo de tristura hoxe pasei por diante da tenda de Sargadelos na rúa Oliva, en Pontevedra, e nin unha mínima nota do seu pasamento, nin tan sequera na súa web. Desagradecidos.
Don Isaac Díaz Pardo. Descanse en paz.
Agardarei
Teño o corazón senlleiro
e orfo na noite fría.
Non importa agardarei
polo albor dun novo día.
Teño lobos, teño sombras,
teño a sorte fuxidia.
Está mudo o reisiñor
que outrora cantar soía.
Que está comigo a esperanza
fiando fía que fía.
Ela fía i eu confío
no albor dun novo día.
Hoxe deu comezo oficialmente o Ano Celso Emilio Ferreiro, que conmemora o centenario do nacemento do escritor celanovés e o cincuentenario da publicación de Longa noite de pedra, poemario fundamental da poesía galega da posguerra.
Porque ha chegar o albor do día que agardamos, dámoslle a benvida a esta celebración cunha marabillosa versión do clásico "Agardarei", de Luís Emilio Batallán, interpretado por Xabier Díaz, Guillerme Fernández e Guadi Galego, tres das pezas fundamentais da música galega dos últimos tempos.
A Noelia e a Nuria dámoslle grazas por colaborar sempre con nós. Para o vindeiro ano ímoslle pedir aos Reis Magos que lle traia unha lingua galega para Nuria, e para Noelia menos xenio.
Felices festas para as dúas.
Preme na foto
Este é o Equipo de Dinamización Lingüística da nosa escola, grazas a eles, ser coordinador é moi doado.
Profesionais fantásticos, e que por riba teñen a ben a defensa da nosa lingua.
Estimados-as compañeiros-as que teñades unhas felices festas e vinde con moito ánimo para o segundo trimestre.
Saúde, terra e moito galego para todos-as.
O pasado martes 20 de decembro o salón de actos acolleu un concerto que o Equipo de Normalización Lingüística organizou para festexar a fin do primeiro trimestre e a chegada das vacacións de nadal. Mais este acto tamén serviu para render homenaxe ás docentes dos diferentes ciclos de Primaria, que coa súa profesionalidade, entrega e bo facer formaron e forman día a día a moitas das xeracións de veciñas e veciñas de Soutomaior.
E, por suposto, cómpre destacar o bo facer dos artistas, que amosaron en dúas quendas o seu talento e os resultados do seu esforzo e ilusión ante o alumnado máis novo do colexio, que participou con palmas, ao ritmo dos pés e os corpos e con alegría cada unha das pezas interpretadas por Raúl, ao clarinete, Antonio e Carmen ao acordeón, María Rodiño e Raquel ás gaitas e Adrián e María á percusión. Sirva como exemplo esta breve mostra do seu bo facer. Parabéns a eles polo seu traballo e por facernos pasar unha mañá tan agradábel.
Quérovos presentar as colaboradoras que máis traballan para Radio Negueirós, son unhas locutoras fantásticas, quizabes cando sexan maiores, quen sabe se traballarán para a T.V.G. ou para a Radio Galega, ou para calquera outro medio audiovisual.
Voúvolas presentar, son de 6ºA: Clara Álvarez Sobral, Laura Durán Feijoo, Alba Boullosa Lusquiños e Carlota Lorenzo Acuña.
E de 6ºB son Raquel Fernández Davila, Ana Landín, Lúa Prado e Rocío Gabriela Rios.
A todas elas queremos darlles moitas grazas pola súa colaboración e desexarlles unhas felices, e ben merecidas, vacacións de Nadal.
Hai un dito que di: "O tempo nunca ten présa mais sempre chega".
Ano tras ano, ao chegarmos ás festas do Nadal, dende a nosa escola engalanamos os escaparates dalgúns comercios de Arcade. Os compañeiros-as de Infantil, de 1º ciclo de Primaria e do 3º ciclo teñen a ben participar nesta actividade, que en Arcade ten unha especial atención por comerciantes e clientes, que gustan moito desta iniciativa. Dende este blogue animámosvos aos que nunca participástedes a que vos unades, xa que é moi interesante. Un ano máis no noso pobo e entre á nosa xente.
Estos xogos están collidos da marabillosa páxina web do C.E.I.P. Pedro Antonio Cerviño de Campolameiro. Damos as grazas aos compañeiros deste centro por deixarnos gozar de todos os materiais que aparecen nela.
Agora que van escomenzar as vacacións de Nadal podedes aproveitar para mergullarvos nesa gran aventura que é a lectura. Acompañados dun bo libro... DEIXADE VOAR A VOSA IMAXINACIÓN!
Dende o equipo imos facer unha campaña de apoio ao galego. Nun primeiro momento elaboramos un mural, no que os nenos e as nenas de 5º C fixeron a composición do mesmo con mensaxes e debuxos.
Ao longo de todo o curso distintas actividades irán encamiñadas a potenciar o seu uso. O galego precisa de falantes futuros.
Xa que os galegos sen a nosa lingua, como di o poeta, seremos como unhas cantas galiñas desplumadas, no mural facémonos a pregunta: por que debemos falar o galego? Sen menosprezo de ningunha outra lingua.
Entre todos demos resposta a tal cuestión.
Site